Archive for November 1st, 2009

Զարմացրու Աստծուն, եւ բոլորը կզարմանան

November 1, 2009

Vrastan8Հովիվ Օլեգ Խուբաշվիլու հրավերով այսօր առավոտյան ծառայություն անցկացրեցի Հոգեգալստական եկեղեցում, որին ներկա էին Թբիլիսիի բոլոր հոգեգալստական եկեղեցիների ներկայացուցիչները: Այնքան հրաշալի է, որ Վրաստանում ունենք հավատքով եւ սիրով լցված քույր-եղբայրներ:

Ծառայության ժամանակ ես նշեցի, որ անխտիր բոլորս ծնված օրվանից կանգնած ենք մահվան հերթի մեջ, բայց սա այն եզակի դեպքն է, երբ ոչ մեկս չենք ցանկանում, որ մեր հերթը հասնի: Մենք ծնվում ենք, մեծանում` ցանկություն ունենալով զարմացնել մարդկանց: Սակայն մեզ հարկավոր է զարմացնել Աստծուն, եւ այդ ժամանակ բոլորը կզարմանան: Դու կհարցնես, բայց միթե հնարավոր է Աստծուն զարմացնել: Այո’, ողջ Աստվածաշունչը լի է այնպիսի մարդկանցով, ովքեր զարմացրել են Տիրոջն իրենց հավատքով եւ հնազանդությամբ:

Vrastan7Օրինակ` հեթանոս կինը զարմացրեց Հիսուսին: Նա խնդրեց, որ Հիսուսը բժշկի իր դիվահար դստերը, բայց Տերն ասաց, որ արժան չէ երեխաների հացը շներին տալ: Սակայն վիրավորվելու փոխարեն այս կինը խոնարհությամբ պատասխանեց, որ շներն էլ սեղանի տակ օգտվում են երեխաների փշրանքներից: Հիսուսը զարմացավ կնոջ հավատքի վրա` ասելով. «Ով կին, մեծ է քո հավատքը, քեզ լինի ինչպես դու ցանկանում ես»: Հիսուսին զարմացրեց նաեւ պատանին, որն իր ունեցած ձուկը եւ հացը զոհեց հինգ հազարից ավելի մարդ կերակրելու համար: Աստծուն զարմացրեցին նաեւ Աբելը, Նոյը, Աբրահամը, Իսահակը եւ այլ աստվածաշնչյան հերոսներ: Ես կոչ արեցի, որ նրանց օրինակով մենք էլ զարմացնենք Տիրոջը մեր հավատքով եւ հնազանդությամբ:

Շատ կարեւոր է նաեւ, որ մեր աջ ձեռքը չիմանա, թե ինչ է անում ձախ ձեռքը, այսինքն մեր գործերը չլինեն ցուցադրական, այլ ամեն բան անենք Աստծո համար, եւ մեր Հայրը, որ տեսնում է ծածուկում, հայտնապես կհատուցանի մեզ:

Vrastan6Ինձ շատ դուր է գալիս Հովհաննես Մկրտիչը: Կարդալով Ավետարանները` չես ասի, որ նա նորաձեւ մարդ էր կամ մտահոգված էր, թե ինչ կմտածեն ուրիշներն իր մասին: Խոսքն ասում է, որ նա հագնում էր ուխտի բրդից հանդերձ, չէր խմում գինի եւ ուտում էր մարախ ու վայրի մեղր: Սակայն Հովհաննես Մկրտիչը մեկն էր, ով նախապատրաստում էր ժողովրդին Տիրոջ հետ հանդիպմանը: Բազմությունները գալիս էին նրա մոտ եւ Հորդանանում մկրտվում` խոստովանելով իրենց մեղքերը: Այսօր մեր առջեւ իր ողջ սրությամբ դրված է այդ նույն հարցը` ինչ ենք մենք անում, որպեսզի մարդկանց պատրաստ ենք Տեր Հիսուս Քրիստոսի գալստյանը: